20181028 091139 -  2b_200_350_16777215_00_images_ClimbingRoutes____-_.jpgPhoto xaraxi

 

 

 

 

 

"Εξήντα αποχρώσεις του γκρι”, 230μ, VIII-, A1

Παρνασσός, βορειοανατολική ορθοπλαγιά Μπαρουτοσπηλιάς

28.10.2018 

Τζώρτζης Μηλιάς, Νικόλας Αναστασόπουλος               

 

 

Εξοπλισμός: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 16 σετάκια, ιμάντες, μία σειρά καρυδάκια και μία σειρά μεσαία και μεγάλα friends Καμαλοτ 1,2,3,4 (το 4 όχι απαραίτητο αλλά βολικό στη 2η σχοινιά). Χρήσιμο ένα μακρύ σετάκι (κλέφτης) που διευκολύνει πολύ στα τεχνητά.

Γενικά:           Πρόκειται για μία βουνήσια διαδρομή που ανοίχτηκε και καρφώθηκε από κάτω (1η, 2η, 5η και 6η σχοινιά) με εξαίρεση τις δύο σχοινιές με τα τεχνητά που καρφώθηκαν από πάνω (3η και 4η). Απαιτεί εμπειρία, δύναμη και τεχνική στα ασφαλισμένα μέτρα της ( VIII- ή 6c+) αλλά και ικανότητες για τοποθέτηση φυσικών ασφαλειών εκεί που δεν έχει πλακέτες, σε περάσματα μέχρι VI+. Είναι η απόλυτα πρώτη διαδρομή αυτής της ορθοπλαγιάς, στην οποία μέχρι σήμερα κανείς δεν είχε δοκιμάσει να αναρριχηθεί και έχει ύψος μεγαλύτερο των 200μ. Το όνομα της δηλώνει τις πολλές διαφορετικές μορφές του βράχου (που κατά βάση είναι γκρι), την ηλικία του Τζώρτζη Μηλιά, που τη χρονιά που ολοκληρώθηκε η διαδρομή έγινε εξήντα χρονών, και ταυτόχρονα παραπέμπει στο γνωστό βιβλίο και ταινία «Οι πενήντα αποχρώσεις του γκρι» που έχει θέμα μία ερωτική σαδομαζοχιστική σχέση. Πράγματι, το άνοιγμα της διαδρομής αυτής παρουσίασε απίστευτη ταλαιπωρία που συχνά έκανε τους ανοίξαντες να αναρωτηθούν για το αν και πόσο είναι φυσιολογικοί άνθρωποι.

 

Χρονικό

 

2005                Ο Τζώρτζης Μηλιάς οδηγώντας νεανικές και παιδικές ομάδες στην Μπαρουτοσπηλιά, εντοπίζει την ορθοπλαγιά κάτω από την οποία περνάει το μονοπάτι. Στο ανατολικό τμήμα της ορθοπλαγιάς, ακριβώς δεξιά από την είσοδο της Μπαρουτοσπηλιάς, ανοίγει το 2010 μαζί με τους Ν. Γρηγορόπουλο και Δ. Μαντζαβίνο “Τα τρία γουρουνάκια”, 110μ, VI+ ενώ μερικά χρόνια  αργότερα, ακόμη πιο δεξιά και (ταυτόχρονα με τις προσπάθειες στην βορειοανατολική ορθοπλαγιά), με τον Γ. Κοροδήμο την “Ο Μέγας Αλέξανδρος και η ωραία Ελένη”, 170μ, VI+ (27.5.2017).

14.5.2016        1η προσπάθεια και αναγνώριση της βορειοανατολικής μεγάλης και τελείως ανέγγιχτης ορθοπλαγιάς (Τζ. Μηλιάς, Νίκος Αναστασόπουλος, Βούλα Σιδερίδου). Στην 1η αυτή προσπάθεια, ολοκληρώθηκε και καρφώθηκε από κάτω η πρώτη σχοινιά (50μ V+) και τα πρώτα 10μ της δεύτερης σχοινιάς.

Μέσα στα επόμενα δυόμιση χρόνια, οι Τζώρτζης Μηλιάς και Νικόλας Αναστασόπουλος προωθήθηκαν, κάρφωσαν, σκαρφάλωσαν και ολοκλήρωσαν τις “Εξήντα αποχρώσεις του γκρι” ως εξής:

21.5.2016        Ολοκληρώθηκε και καρφώθηκε από κάτω η 2η πολύ όμορφη και δύσκολη σχοινιά. Τα βρύα πάνω από το R2 και η απουσία χαραμάδων για τοποθέτηση φυσικών ασφαλειών, έκαναν τη συνέχεια πολύ δύσκολη, έτσι αποφασίσθηκε για την επόμενη σχοινιά να γίνουν προσπάθειες από πάνω.

29.5.2016       Ανάβαση από τα δυτικά, περπάτημα από πίσω, προσέγγιση της ανατολικής πλευράς της ορθοπλαγιάς, τραβέρσα σε ύψος περίπου 150μ και κάρφωμα από πάνω, της 3η και 4ης σχοινιάς.

2017                Μέσα στο 2017, έγιναν δύο προσπάθειες κατά τις οποίες ξεπεράστηκαν δυσκολίες και λύθηκαν επιμέρους προβλήματα στις 2η, 3η και 4η σχοινιά.

27.10.2018      Ανάβαση μέχρι το R4 και στη συνέχεια σκαρφάλωμα και κάρφωμα από κάτω της 5ης σχοινιάς. Τα τελευταία μέτρα σκαρφαλώθηκαν στο σκοτάδι.

28.10.2018      Τελική ανάβαση σε συνολικά 6 ώρες. Η 6η σχοινιά, ολοκληρώθηκε χωρίς να προστεθεί κάποια πλακέτα. Στο R6, τοποθετήθηκε μία πλακέτα με κρίκο και ένα καλό καρύδι με κέβλαρ και κρίκο ως δεύτερη ασφάλεια.

22.10.2019       Πρώτη επανάληψη από τους Γιάννη Γιαννάτο, Λεωνίδα Ρεντίφη και Βάσσια Μαργαριτοπούλου.

Πρόσβαση      Κατευθυνόμενοι προς Γραβιά από τον δρόμο που περνάει από τα χωριά του Παρνασσού Αμφίκλεια, Πολύδροσο και Λιλαία, μετά τη Λιλαία και πριν ακριβώς την είσοδο στη Μαριολάτα, αριστερά μας βλέπουμε λιβάδια και πιο ψηλά χαρακτηριστική χαράδρα και χωματόδρομο που οδηγεί προς τα εκεί. Ακριβώς στην αρχή του χωματόδρομου, υπάρχει ταμπέλα που γράφει «προς Μπαρουτοσπηλιά» ενώ στο βάθος, δεσπόζει η ορθοπλαγιά. Στρίβουμε και ακολουθούμε το χωματόδρομο που αν και στενός δεν είναι κακός και κινούμενοι κολλητά στην περίφραξη των κτημάτων στα δεξιά μας, καταλήγουμε σε λιβαδάκι (500μ) όπου μπορούμε να παρκάρουμε και να κάνουμε μανούβρα (αν θέλουμε, μπορούμε να αφήσουμε το αυτοκίνητο στην άσφαλτο και να περπατήσουμε από εκεί). Στη συνέχεια, ακολουθούμε το καλογραμμένο μονοπάτι που οδηγεί προς την Μπαρουτοσπηλιά. Στα πρώτα 100μ, συναντάμε ταμπέλα που δεξιά μας οδηγεί στα “αναρριχητικά πεδία” (τα σπορ πεδία Μηλιόπαιδα και Νικόλας Γρηγορόπουλος), και αριστερά στη Μπαρουτοσπηλιά. Εμείς πάμε αριστερά, προς Μπαρουτοσπηλιά. Το μονοπάτι ανεβαίνει ομαλά και κινείται στη δεξιά πλευρά της χαράδρας. Σε περίπου 45 λεπτά είμαστε δίπλα στην ορθοπλαγιά οπότε και αφήνουμε το μονοπάτι για να στρίψουμε δεξιά, ριζά-ριζά στην ορθοπλαγιά (Στο σημείο αυτό δεξιά από το μονοπάτι υπάρχει μεγάλος χαρακτηριστικός βράχος). Προχωράμε έτσι για περίπου 5-10 λεπτά σε δύσβατο πεδίο μέχρι να βρεθούμε κάτω από το μεγάλο λούκι με τη χαρακτηριστική κατακόρυφη σπηλιά. Ακριβώς δεξιά του ξεκινάνε οι “εξήντα αποχρώσεις του γκρι” σε βράχια με χώματα που οδηγούν σε σπασμένο δίεδρο. Σε ύψος περίπου έξι μέτρων, μέσα στο δίεδρο αυτό υπάρχει αριστερά πλακέτα που όμως δεν φαίνεται καλά από κάτω.

(38ο 38΄07΄΄ Ν, 22ο 28΄12΄΄Ε)

 

Σκιά                Η ορθοπλαγιά είναι βορειοανατολική και έχει σκιά από τις δώδεκα και μισή το μεσημέρι. Το χειμώνα ο ήλιος είναι πολύ ευχάριστος οπότε η αναρρίχηση μπορεί να ξεκινήσει νωρίς ενώ το καλοκαίρι το μόνο πρόβλημα είναι η πρόσβαση που συνήθως γίνεται με τον ήλιο ψηλά και ζέστη.

 

 

 

Παρατηρήσεις και λεπτομέρειες για τις σχοινιές της διαδρομής

1η                     50μ, IV, V+, IV (7 πλακέτες). Η σχοινιά αυτή ξεκινάει μερικά μέτρα δεξιά από το μεγάλο λούκι που οδηγεί στην κατακόρυφη σπηλιά, σε χώματα για να μπει αμέσως σε σπασμένο δίεδρο όπου υπάρχει και η πρώτη πλακέτα (έξι μέτρα από το έδαφος περίπου). Η συνέχεια είναι σπασμένες πλάκες που θέλουν προσοχή λόγω σαθρών και σε οδηγούν σε χαρακτηριστικό δίεδρο. Η σχοινιά αν και δεν είναι δύσκολη, απαιτεί εμπειρία λόγω σαθρών και θέλει προσοχή. Απαραίτητες έξτρα φυσικές ασφάλειες.

2η                     40μ, VIII-, VI+, VIII-, VI+ (13 πλακέτες). Η πιο όμορφη και δύσκολη σχοινιά της διαδρομής, κινείται σε κόκκινο εξαιρετικής ποιότητας βράχο. Ξεκινάει περνώντας χαρακτηριστική στέγη (VIII-), για να συνεχίσει ακολουθώντας μία φαρδιά χαραμάδα. Στα μισά της χαραμάδας/δίεδρο, αναγκάζεσαι να βγεις για δύο μέτρα δεξιά με μία δύσκολη κίνηση (VIII-). Στη πρώτη εκτέλεση εδώ έγινε πτώση, με συνέπεια να χαρακτηρισθεί το πέρασμα αυτό  με Α0, στην πρώτη όμως επανάληψη έγινε κανονικά. Τα τελευταία περίπου δέκα μέτρα της σχοινιάς αυτής δεν έχουν πλακέτες επειδή ασφαλίζονται  εύκολα με μεσσαία και μεγάλα friends. Στο τέλος της σχοινιάς και 1μ πριν το ρελέ, υπάρχει πέτρα στο αριστερό πλάι της χαραμάδας που κουνιέται έτσι που σε τρομάζει, αλλά δεν βγαίνει ούτε είναι επικίνδυνη.

3η                           35μ,Α1, VI (13 πλακέτες). Η πρώτη μισή σχοινιά (8 πλακέτες) γίνεται τεχνητά λόγω βρύων. Η συνέχεια ελεύθερα, σε VI βαθμό (άλλες 5 πλακέτες).

4η                     35μ, VII, A1, VII, A1 (14 πλακέτες). Το πρώτο μέρος (VII) , είναι όμορφη αναρρίχηση σε κόκκινο βράχο. Μετά ακολουθούν κάποια τεχνητά λόγω βρύων και μετά ξανά ελεύθερα (VII, μία τραβέρσα προς τα αριστερά σε καλό βράχο που προσπερνάει μία τεράστια φλύδα με εσοχή κατάλληλη για ξεκούραση). Ασφαλίζεται με μεσαία καρύδια ή friends και στη συνέχεια έχει δύσκολη κίνηση προς τα πάνω, 2 μέτρα πάνω από το τελευταίο καρύδι. Στο τέλος, έχει ξανά τεχνητές κινήσεις.

5η                     30μ, VII- (5 πλακέτες). Ξεκινάει σε όμορφο κόκκινο δίεδρο που ασφαλίζεται με μεσαία καρύδια και friends και συνεχίζει με πλακέτες, τραβερσάροντας δεξιά για να καταλήξει σε μεγάλο πατάρι με τεράστιες κοτρώνες. Από εκεί, ακολουθώντας χαρακτηριστική χαραμάδα που ασφαλίζεται με μεσαία friends, καταλήγει σε βολικό πατάρι, στο R5, κάτω και αριστερά ακριβώς από τη μεγάλη στέγη.

6η                     40μ, V+. Ξεκινάει με τραβέρσα (V-) αριστερά για 3-4 μέτρα. Από εκεί βγαίνει σε εύκολο σπασμένο πεδίο που ασφαλίζεται εύκολα με καρύδια και friends. Αρχικά IV, μετά V/V+. Ωραίο ρελέ σε βολικό πατάρι με κρίκο σε πλακέτα και καρύδι με κέβλαρ. (Λόγω έλλειψης βύσματος, αφήσαμε πλακέτα και κάναμε τρύπα για τη δεύτερη ασφάλεια του ρελέ. Όποιος πάει, μπορεί να βάλει τη δεύτερη πλακέτα αρκεί να έχει μαζί του βύσμα με παξιμάδι, κλειδί και ελαφρύ σφυρί. Στην πλακέτα, μπορεί να χρησιμοποιήσει το maillon rapide που είναι στο κέβλαρ).

 

Ρελέ:              Τα ρελέ έχουν όλα δύο βύσματα με κρίκους, εκτός από το τελευταίο (R6) όπως απεριγράφεται αναλυτικά στις λεπτομέρειες της έκτης σχοινιάς (ένα βύσμα με κρίκο και ένα καρύδι με κέβλαρ και naillon rapide).

 

Κατάβαση:    Επιστροφή με ραπέλ (με εξηντάρια σχοινιά) σχεδόν απόλυτα κατακόρυφα. Η ανάκληση γίνεται εύκολα και δεν έτυχε ποτέ σε καμία από τις πολυάριθμες προσπάθειες μας να υπάρξει πρόβλημα. Η διαδρομή ανοίχθηκε με δύο εξηντάρια σχοινιά αλλά πιθανότατα και εφόσον δοθεί προσοχή στις τριβές με χρήση ιμάντων προέκτασης όπου χρειάζεται, να γίνεται και με  80άρι μονό σχοινί. Στην περίπτωση αυτή,  στην επιστροφή προφανώς δεν θα γίνουν τα διπλά ραπέλ που περιγράφονται παρακάτω (R5R3  και R3R1) αλλά θα πρέπει να γίνουν συνολικά έξι ραπέλ (ένα στην κάθε σχοινιά) με πιθανό πρόβλημα το R5→R4 (που είναι πολύ πιο δεξιά) αλλά και τα οριακά R6R5 και R1κάτω, που είναι σαραντάρια. 

 

R6 → R5         (40μ)

R5 → R3         (50μ)

R3 → R1         (50μ)

R1 → κάτω     (40μ)

 

b_200_350_16777215_00_images___-_.jpg

 

 

Written on by
artclimbing-gionainc-grΓκιώνα, Πυραμίδα, "Incognito", 4.8.2006 (Συντηρήθηκε το 2012) 450μ, V (ή 200μ V) Τζ.Μηλιάς, Α.Χαραλαμπάκη Απαραίτητα υλικά: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 10 σετάκια, μία σειρά καρυδάκια και μία σειρά μεσαία friends
Written on by
artclimbing-ginazou-grΓκιώνα, Πυραμίδα, "Ζουζού", 4.7.2003 240μ,  VIII-, A1 Τζ.Μηλιάς, Ηλ. Καζαής Απαραίτητα υλικά: 15 σετάκια  (μία σειρά καρυδάκια και 1 μεγάλο friend Camalot No 4 μπορεί να είναι χρήσιμα, όχι όμως απαραίτητα).
Written on by
artclimbing-gionker-grΓκιώνα, Πυραμίδα, "Το Κερασάκι", 25.9.1999 100μ, VII+, Α1 (ή VIII) Τζ.Μηλιάς, Γ.Καλογερόπουλος Απαραίτητα υλικά: 10 σετάκια, μία σειρά καρυδάκια
Written on by
artclimbing-gionchem-grΓκιώνα, Πυραμίδα, "Των Χημικών", 24.9.1994, 180μ, VIΙ/VII+, Τζ.Μηλιάς, Ν. Ντούρος Απαραίτητα υλικά: 12 σετάκια, μία σειρά καρυδάκια, μεσαία friends
Written on by
artclimbing-parnslilaia-grΠαρνασσός, Λιλαία, "Κόκκινη Στέγη". Ιστορικό: Το πεδίο πρώτοι επισκέφτηκαν οι Τζώρτζης Μηλιάς με το Νίκο Ντούρο το 2004, περίοδο που ξεκίνησαν τα έργα για την κατασκευή του MILIAS CAMPS VILLAGE κοντά στη Γραβιά, 5 χιλιόμετρα από το πεδίο. Στη συνέχεια ο Τζώρτζης Μηλιάς με μαθητές του της σχολής αναρρίχησης και κυρίως με τη βοήθεια του Δημήτρη Κόκκορη άνοιξαν και κάρφωσαν τις διαδρομές στο πεδίο Α και το πεδίο Β.  Στο πεδίο Α, λίγο αργότερα άνοιξαν νέες διαδρομές οι Τζ. Μηλιάς, Ν.Γρηγορόπουλος και Δ. Μαντζαβίνος ενώ στο πεδίο Γ οι Τζ. Μηλιάς, Δ. Τιτόπουλος, Ν. Γρηγορόπουλος και Δημήτρης Μαντζαβίνος.
Written on by
artclimbing-parn3pigs-grΠαρνασσός, Μπαρουτοσπηλιά, "Τα τρία Γουρουνάκια", 26/9/2010, 110μ, VI+, Τζ.Μηλιάς, Ν.Γρηγορόπουλος, Δ.Μαντζαβίνος  (συντηρήθηκε τον Απρίλιο του 2016) Εξοπλισμός: Δύο εξηντάρια σχοινιά, μία σειρά καρυδάκια και μία σειρά friends.
Written on by
το-πιλιέ-των-καραντίνερς“Το πιλιέ των καραντίνερς” Παρνασσός, Μπαρουτοσπηλιά, 1.11.2020 150μ, VII+ Τζώρτζης Μηλιάς, Στέλιος Σιβισίδης   Απαραίτητος εξοπλισμός: Δύο εξηντάρια σχοινιά (1/2) και 18 σετάκια (η διαδρομή είναι ασφαλισμένη πλήρως με πλακέτες) Κατάβαση από την ίδια τη διαδρομή με τρία ραπέλ (R3→R2, R2 →R1, R1→ κάτω)   Το όνομα της διαδρομής, προέκυψε από μία ιδέα της κόρης του Στέλιου Σιβισίδη, Μαρίας. Έτσι, μεταξύ αστείου και σοβαρού, η διαδρομή αφιερώνεται σε όσους χρειάστηκε να μπουν σε καραντίνα, εξ αιτίας του κορωνοϊού covid-19.   Πρόσβαση:     Κατευθυνόμενοι προς Γραβιά από τον δρόμο που περνάει από τα χωριά του Παρνασσού Αμφίκλεια, Πολύδροσο και Λιλαία, μετά τη Λιλαία και πριν ακριβώς την είσοδο στη Μαριολάτα, αριστερά μας βλέπουμε λιβάδια και πιο ψηλά χαρακτηριστική χαράδρα και χωματόδρομο που οδηγεί προς τα εκεί. Ακριβώς στην αρχή του χωματόδρομου, υπάρχει ταμπέλα που γράφει «προς Μπαρουτοσπηλιά». Στρίβουμε και ακολουθούμε το χωματόδρομο που αν και στενός δεν είναι κακός και κινούμενος κολλητά στην περίφραξη των κτημάτων στα δεξιά μας, καταλήγει...
Written on by
παρνασσός,-β-α-ορθοπλαγιά-μπαρουτοσπηλιάς,-οι-εξήντα-αποχρώσεις-του-γκρι           "Εξήντα αποχρώσεις του γκρι”, 230μ, VIII-, A1 Παρνασσός, βορειοανατολική ορθοπλαγιά Μπαρουτοσπηλιάς 28.10.2018  Τζώρτζης Μηλιάς, Νικόλας Αναστασόπουλος                    Εξοπλισμός: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 16 σετάκια, ιμάντες, μία σειρά καρυδάκια και μία σειρά μεσαία και μεγάλα friends Καμαλοτ 1,2,3,4 (το 4 όχι απαραίτητο αλλά βολικό στη 2η σχοινιά). Χρήσιμο ένα μακρύ σετάκι (κλέφτης) που διευκολύνει πολύ στα τεχνητά. Γενικά:           Πρόκειται για μία βουνήσια διαδρομή που ανοίχτηκε και καρφώθηκε από κάτω (1η, 2η, 5η και 6η σχοινιά) με εξαίρεση τις δύο σχοινιές με τα τεχνητά που καρφώθηκαν από πάνω (3η και 4η). Απαιτεί εμπειρία, δύναμη και τεχνική στα ασφαλισμένα μέτρα της ( VIII- ή 6c+) αλλά και ικανότητες για τοποθέτηση φυσικών ασφαλειών εκεί που δεν έχει πλακέτες, σε περάσματα μέχρι VI+. Είναι η απόλυτα πρώτη διαδρομή αυτής της ορθοπλαγιάς, στην οποία μέχρι σήμερα κανείς δεν είχε δοκιμάσει να αναρριχηθεί και έχει ύψος μεγαλύτερο των 200μ. Το όνομα της δηλώνει τις πολλές διαφορετικές μορφές του βράχου (που κατά βάση είναι γκρι),...
Written on by
παρνασσός,-μπαρουτοσπηλιά,-ο-μέγας-αλέξανδρος-και-η-ωραία-ελένη         Παρνασσός, Μπαρουτοσπηλιά           "Ο Μέγας Αλέξανδρος και η Ωραία Ελένη"       170μ, VIΙ (6b+), trad.       Τζώρτζης Μηλιάς, Γιώργος Κοροδήμος       27 Μαϊου 2017                     Γενικά Η διαδρομή “Ο Μέγας Αλέξανδρος και η ωραία Ελένη”, ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2016 και ολοκληρώθηκε το Μάϊο του 2017 από        τους Τζώρτζη Μηλιά που συχνά βρίσκεται στον Παρνασσό για δουλειά και διασκέδαση και τo Γιώργο Κοροδήμο, ορειβάτη, σκιέρ και          αναρριχητή από την Αράχοβα. Τα όνομα της διαδρομής παραπέμπει στη γυναίκα του Γιώργου που λέγεται Ελένη και στον τρίχρονο        γιο  του που λέγεται Αλέξανδρος. Είναι μία διαδρομή trad που κινείται σε εύκολο βουνίσιο πεδίο αλλά και σε ένα απαιτητικό όμορφο        δίεδρο εβδόμου βαθμού (6b+). Δεν είναι για αρχαρίους και απαιτεί εμπειρία και προσοχή. Η πρώτη επανάληψη της διαδρομής έγινε στις 21.7.2019 από τους...
Written on by
artclimbing-ergasia-gr-2  ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ,     ΜΑΡΙΟΛΑΤΑ     Πεδία:              Α.        “Νικόλας Γρηγορόπουλος”                          B.         “Μηλιόπαιδα”    Γ.         “Μπαρουτοσπηλιά”   Πρόσβαση:     Κατευθυνόμενοι προς Γραβιά από τον δρόμο που περνάει από τα χωριά του Παρνασσού Αμφίκλεια, Πολύδροσο και Λιλαία, μετά τη Λιλαία και πριν ακριβώς την είσοδο στη Μαριολάτα, αριστερά μας βλέπουμε λιβάδια και πιο ψηλά χαρακτηριστική χαράδρα και χωματόδρομο που οδηγεί προς τα εκεί. Ακριβώς στην αρχή του χωματόδρομου, υπάρχει ταμπέλα που γράφει «προς Μπαρουτοσπηλιά».  Στρίβουμε και ακολουθούμε το χωματόδρομο που αν και στενός δεν είναι κακός και κινούμενος κολλητά στην περίφραξη των κτημάτων στα δεξιά μας,  καταλήγει σε λιβαδάκι (500μ) όπου μπορούμε να παρκάρουμε και να κάνουμε μανούβρα. Αν θέλουμε, μπορούμε να αφήσουμε το αυτοκίνητο στην άσφαλτο και να περπατήσουμε από εκεί. Πηγαίνουμε μέχρι το τέλος του χωματόδρομου και στη συνέχεια, ακολουθούμε το καλογραμμένο μονοπάτι που οδηγεί προς την Μπαρουτοσπηλιά....
Written on by
artclimbing-ergosum-grΠάρνηθα, Αλογόπετρα, "Enitor Ergo Sum", 2/6/1996 120μ, VII/VII+ Τζ. Μηλιάς, Ντ. Δήμιζας. Απαραίτητα υλικά: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 12 σετάκια. Συντήρηση: Στις 5 Μαίου 2012, έγινε συντήρηση της  “Enitor ergo sum” από τους Τζ. Μηλιά και Ν. Γρηγορόπουλο με εξοπλισμό  που διέθεσε η ΕΟΟΑ. Προσανατολισμός: Ανατολικός. Η διαδρομή μετά τις 3 το μεσημέρι είναι στη σκιά.
Written on by
πάρνηθα,-lockdown“Lockdown”, 105μ, 6c Πάρνηθα, Αλογόπετρα   4.4.2021 Τζώρτζης Μηλιάς, Στέλιος Σιβισίδης   Γενικά: Λόγω covid-19, ο χειμώνας αυτός δεν είχε εξορμήσεις σε βουνά και χιονοδρομικά κέντρα, δεν είχε μαθήματα σκι, δεν είχε χειμερινά λούκια. Είχε όμως βράχια και άφθονο ελεύθερο χρόνο. Έτσι, ο Τζώρτζης Μηλιάς μαζί με τον παλιό του μαθητή από το σχολείο, Στέλιο Σιβισίδη, βρήκαν ευκαιρία και σε περίοδο lockdown άνοιξαν μία νέα διαδρομή πολλαπλών σχοινιών στην Αλογόπετρα, την οποία ασφάλισαν με “σπορ” τρόπο. Η νέα διαδρομή, κινείται ακριβώς δεξιά από τη διαδρομή “Δαήμων”, δεξιά και από τις προηγούμενες διαδρομές του Μηλιά “κατ΄οίκον εργασία” και “enitor ergo sum”, σε δίεδρο που περνάει από μία σπηλιά με αρνητικά κόκκινα βράχια (1η σxοινιά, 6c) για να συνεχίσει με εύκολη τραβέρσα σε γκρι βράχο με λίγα σαθρά μέχρι να ξαναμπει σε καλής ποιότητας όμορφο κόκκινο δίεδρο (2η σχοινιά, 6b). Η συνέχεια είναι σε πλάκα/κόψη σε γκρι βράχο (3η σχοινιά, 6a), σε πεδίο με μικρά κοφτερά πιασίματα....
Written on by
artclimbing-ergasia-grΠάρνηθα, Αλογόπετρα, "Κατ οίκον Εργασία", 18/11/1995 115μ,  VII Τζ.Μηλιάς, Ν. Ντούρος Απαραίτητα υλικά: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 12 σετάκια, μία σειρά καρυδάκια και μία 2-3 μεσαία friends. Το 2012 ελέγχθηκαν οι ασφάλειες της διαδρομής και συντηρήθηκαν τα ρελέ. Προσανατολισμός: Ανατολικός. Η διαδρομή μετά τις 2 το μεσημέρι είναι στη σκιά.
Written on by
artclimbing-flabmeta-grΠάρνηθα, Κάτω Φλαμπούρι, "Μετά την δουλειά", 8/6/1999, 100μ, VI+/VII-, Τζ.Μηλιάς, Δ.Κάραλης Απαραίτητα υλικά: 12 σετάκια και μία σειρά καρυδάκια Συντηρήθηκε το 2012 από τους Τζ. Μηλιά και Στ. Σεραφετινίδου  
Written on by
artclimbing-parnsar-grΠάρνηθα, Πάνω Φλαμπούρι, "Των Σαραντάρηδων", 25/5/2002, 85μ, VII+, Τζ. Μηλιάς, Ν. Ντούρος Απαραίτητα υλικά: 15 σετάκια και 2-3 μεσαία friends
Written on by
artclimbing-penteli-grΠεντέλη, "Συμπληγάδες". Ιστορικό: Άνοιξη του 2000,  οι Τζώρτζης Μηλιάς και Διονύσης Μηνδρινός εντοπίζουν ψηλά στη Πεντέλη ένα παλιό εγκαταλελειμμένο λατομείο. Μία  όμορφη ανατολική θετική πλάκα τους εντυπωσιάζει ενώ τα σταλακτιτικά του βόρειου  δροσερού τοίχου και η συνεχής δυσκολία του νότιου κόκκινου τοίχου δίνουν στο πεδίο πλούσιες δυνατότητες. Το μέρος είναι απόκοσμο και απομονωμένο, υπέροχο για καλοκαιρινή, και όχι μόνο, αναρρίχηση. Το βαφτίζουνε Συμπληγάδες, λόγω της διαμόρφωσης του πεδίου με μικρές ορθοπλαγιές κυριολεκτικά παντού, μπροστά, πίσω και γύρω-γύρω και ξεκινάνε να το σκαρφαλώνουν και να το καρφώνουν. Ο βράχος είναι μάρμαρο με διαφορετική υφή και κρυστάλλωση στον κάθε τομέα. Το πεδίο βρίσκεται σε υψόμετρο σχεδόν 900μ, κάτι που το κάμει ιδιαίτερα δροσερό το καλοκαίρι.
Written on by
artclimbing-symi-gr                     Σύμη, Άι Γιώργης Δυσαλωτός Πρόσβαση: Η Σύμη είναι ένα νησί που ανήκει στα Δωδεκάννησα, κοντά στη Ρόδο. Μπορούμε να πάμε είτε κατ ευθείαν με πλοίο είτε με πλοίο ή αεροπλάνο μέσω Ρόδου ή μέσω Κω. Συνδέεται με πλοίο με την Κάλυμνο. Η παραλία του Άη Γιώργη βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού και έχει πρόσβαση μόνο από τη θάλασσα. Μπορεί κανείς να πάει με καραβάκι ή βάρκα από το Γυαλό ή το Πέδι και να γυρίσει το βράδυ ή να παραμείνει και να κάνει ελεύθερο κάμπινγκ. Η παραλία από τις 4μμ βρίσκεται στη σκιά λόγω της μεγάλης ορθοπλαγιάς (300-350μ). Το μέρος είναι πολύ εντυπωσιακό με βράχια σε όλες τις πλευρές: Στην πλευρά που κοιτάει βόρειοανατολικά υπάρχουν δύο διαδρομές των 70μ, στην πλευρά που κοιτάει νοτιοανατολικά 21 διαδρομές μεταξύ 20 και 70 μ ενώ στο μεγάλο τοίχο που κοιτάει καθαρά ανατολικά, έχει τις 2 μεγάλες διαδρομές του πεδίου (250μ η "Νιρέας" και 350μ η...
Written on by
artclimbing-simispor-gr             Σύμη, Άι Γιώργης Δυσαλωτός Πρόσβαση: Η Σύμη είναι ένα νησί που ανήκει στα Δωδεκάννησα, κοντά στη Ρόδο. Μπορούμε να πάμε είτε κατ ευθείαν με πλοίο είτε με πλοίο ή αεροπλάνο μέσω Ρόδου ή μέσω Κω. Συνδέεται με πλοίο με την Κάλυμνο. Η παραλία του Άη Γιώργη βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού και έχει πρόσβαση μόνο από τη θάλασσα.