Γκιώνα - Πυραμίδα, "Incognito"

Giona IncognitoΓκιώνα, Πυραμίδα, "Incognito", 4.8.2006 (Συντηρήθηκε το 2012) 450μ, V (ή 200μ V) Τζ.Μηλιάς, Α.Χαραλαμπάκη

Απαραίτητα υλικά: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 10 σετάκια, μία σειρά καρυδάκια και μία σειρά μεσαία friends

Πρόσβαση: Από την Καλοσκοπή παίρνουμε το χωματόδρομο που ανεβαίνει προς τη Γκιώνα. Στη μεγάλη διασταύρωση (θέση Μνήματα) όπου μπορούμε να ακολουθήσουμε τρεις πιθανές πορείες συνεχίζουμε ευθεία και σε επόμενη διασταύρωση πάμε αριστερά (υπάρχει ταμπέλα με σήμανση προς Γκιώνα). Παρκάρουμε σε αριστερή φουρκέτα όπου ξεκινάει με καλή σήμανση το μονοπάτι για Βαθιά λάκα και Πυραμίδα.  Σε μία περίπου ώρα, από το καλογραμμένο αυτό μονοπάτι φθάνουμε στα πρώτα λιβάδια όπου αφήνουμε το μονοπάτι για να κινηθούμε δεξιά μέχρι επίπεδο λιβάδι με σημάδια από παλιότερες κατασκηνώσεις. Από εκεί, σε 40΄περίπου και χωρίς να ακολουθούμε συγκεκριμένο μονοπάτι, φθάνουμε στη βάση της ορθοπλαγιάς της Πυραμίδας  που ορθώνεται ακριβώς μπροστά μας. Συνεχίζουμε κινούμενοι προς τα δεξιά κάτω από την ορθοπλαγιά, περνάμε μεγάλη σάρα και δεξιά της, σε ελαφρά υπερυψωμένο σημείο ξεκινάει η διαδρομή σε χαρακτηριστική πλάκα. Στη βάση της πλάκας υπάρχει πλακέτα που χρησιμεύει ως ρελέ για τον ασφαλιστή και παράλληλα δείχνει την είσοδο της διαδρομής ενώ λίγο πιο πάνω υπάρχει ιμάντας σε διαμπερές. Η διαδρομή ακολουθεί την χαρακτηριστική κόψη ακριβώς αριστερά από την κόψη της Alpina.

Ιστορικό: Η Incognito ανοίχτηκε κατά λάθος, όταν η σχοινοσυντροφιά Μηλιάς, Χαραλαμπάκη θέλησαν να επαναλάβουν την Alpina. Τελειώνοντας την 1η σχοινιά, ο Τζ. Μηλιάς κατάλαβε ότι είχε μπει σε λάθος διαδρομή αλλά αποφάσισε αντί να γυρίσει πίσω  να συνεχίσει, βλέποντας ότι το πεδίο ήταν καλό, χωρίς ιδιαίτερα σαθρά ή άλλες δυσκολίες.  Έτσι, ύστερα από 2 σχοινιές βγήκε στην κόψη, είδε στα δεξιά του την κόψη της Alpina και σιγουρεύτηκε για το λάθος του.  Συνέχισε το σκαρφάλωμα ακολουθώντας την νέα αυτή κόψη μέχρι την κορφή Πυραμίδα  υποθέτοντας ότι επαναλαμβάνει κάποια άλλη παλιά διαδρομή. Καθώς όμως δεν συνάντησε καθόλου παλιά καρφιά ή άλλο σημάδι παλαιότερης διαδρομής γύρισε στην Αθήνα και  ψάχνοντας και ρωτώντας επιβεβαίωσε ότι η διαδρομή δεν είχε ξαναγίνει. Τέσσερα χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 2010, ο Τζ. Μηλιάς μαζί με τους Άννα Τζιωμάκη, Νικόλα Γρηγορόπουλο και Δημήτρη  Μαντζαβίνο επανέλαβαν τα πρώτα περίπου 200μ της Incognito (5 σχοινιές) και έβαλαν ρελέ με κρίκους ώστε να είναι δυνατή η κατάβαση με ραπέλ  ενώ ασφάλισε με 2 πλακέτες και ένα πέρασμα προκειμένου να μπορεί κανείς να αποφύγει το σαθρό δίεδρο της 1ης σχοινιάς.  Τέλος, το καλοκαίρι του 2011 επανέλαβε τη διαδρομή μαζί με το Γιώργο Κοροδήμο μέχρι την κορυφή, αφήνοντας ιμάντες σε διαμπερή και καταγράφοντας πλήρως ολόκληρη τη διαδρομή που συνολικά είναι 11 σχοινιές. Το καλοκαίρι του 2012, ο Τζ. Μηλιάς με τη Στ. Σεραφετινίδου έκαναν τη διαδρομή κουβαλώντας και τρυπάνι και αντικατέστησαν τα ρελέ, που είχαν ήδη οξειδωθεί και ήταν επικίνδυνα επειδή ανήκαν στην περίφημη ελαττωματική παρτίδα της rockland.

Περιγραφή:

1η σχοινιά (40μ): Κινείται αρχικά σε εύκολη πλάκα για να καταλήξει, ελαφρά δεξιά στη βάση διέδρου, λίγο σαθρού που όμως παίρνει καρυδάκια (V). Ακριβώς από πάνω υπάρχει μεγάλο πατάρι με καλή χαραμάδα στο δεξί του μέρος για καρύδια όπου κάνουμε  το 1ο ρελέ. Στο πατάρι αυτό υπάρχει μία πλακέτα για ρελέ χωρίς όμως κρίκο για ραπέλ.  Εναλλακτικά, (συνιστάται) μπορούμε αντί να σκαρφαλώσουμε το δίεδρο να περάσουμε από αριστερά σε όμορφο πέρασμα (V) που έχει ασφαλιστεί με δύο πλακέτες και να καταλήξουμε πάλι στο ίδιο πατάρι. Giona All

 

 

 

2η σχοινιά (40m):

Για τη δεύτερη σχοινιά ξεκινάμε το σκαρφάλωμα ακριβώς πάνω από την πλακέτα του πρώτου ρελέ (στο δεξί μέρος του παταριού) με πέρασμα V και πηγαίνοντας συνέχεια ελαφρά δεξιά βγαίνουμε στην κόψη όπου είναι και το 2ο ρελέ (δύο πλακέτες με κρίκους). Κάτω από τους κρίκους αυτούς υπάρχει και μεγάλο διαμπερές όπου έχει κόκκινο σχοινάκι από παλαιότερη υποχώρηση. Αν, ξεκινώντας από το R1, αντί να πάμε ελαφρά δεξιά, ακολουθήσουμε το αριστερό δίεδρο, μπορούμε να φθάσουμε κατ ευθείαν στο R3, σκαρφαλώνοντας μία μεγάλη όμορφη σχοινιά 60m, δυσκολίας V+/VI- που ασφαλίζεται καλά.

3η σχοινιά (40m):

Σκαρφαλώνουμε πάνω στην κόψη είτε περνώντας αρχικά δεξιά της, (V), είτε ακριβώς πάνω από το ρελέ σε πολύ όμορφη, λίγο πιο δύσκολη όμως, κατακόρυφη χαραμάδα-δίεδρο  (V+).  Και στις δύο περιπτώσεις,  ασφαλίζουμε καλά με φρεντς και μεσσαία καρύδια. Στο 3ο ρελέ, έχει δύο πλακέτες με κρίκους. Σημειωτέον ότι στο 3ο ρελέ μπορούμε να φθάσουμε όπως ήδη αναφέρθηκε, κατ ευθείαν από το 1ο ρελέ με μία μεγάλη εξηντάρα σχοινιά από αριστερά, ακολουθώντας όμορφο δίεδρο χωρίς να περάσουμε καθόλου από το 2ο ρελέ (V+/VI-).

4η σχοινιά (40μ): Από το 3ο ρελέ, κινούμενοι ελαφρά αριστερά σε εύκολο πεδίο (III/IV) με λίγα χόρτα και φθάνουμε στο 4ο ρελέ (δύο πλακέτες με κρίκους).

5η σχοινιά (40μ): Κινούμαστε ελαφρά δεξιά, σε δίεδρο IV βαθμού που παίρνει καρυδάκια για να καταλήξουμε λίγο πιο πάνω σε εύκολο πεδίο και τελικά στο 5ο ρελέ (το οποίο έχει δύο πλακέτες με ναυτικά κλειδιά και είναι το τελευταίο ρελέ που υπάρχει).

Από το ρελέ αυτό, έχουμε δύο επιλογές: Είτε να σταματήσουμε εκεί και να κατέβουμε με ραπέλ, είτε να συνεχίσουμε κινούμενοι στην κόψη μέχρι την κορυφή.

Πιο αναλυτικά, οι  σχοινιές μετά την 5η σχοινιά (που δεν έχουν δηλαδή ρελέ με πλακέτες), έχουν ως εξής:

6η  σχοινιά (45μ): Τραβερσάρουμε εύκολα  προς τα δεξιά, μπαίνουμε στο μεγάλο λούκι (ΙΙΙ) και μετά ανεβαίνουμε το μεγάλο δίεδρο αριστερά μας. Ρελέ σε μόνιμο σχοινί στο πυργάκι. Προσοχή στο τέλος του διέδρου, έχει  σαθρά. Αριστερά είναι πιο εύκολα (IV+)

7η σχοινιά (55μ): Μπαίνουμε στο λούκι που βρίσκεται μπροστά μας και κάνουμε ρελέ στο πυργάκι  (υπάρχει μόνιμο σχοινί όχι όμως πολύ καλά τοποθετημένο οπότε συνιστάται και μία πρόσθετη ασφάλεια)  (III)

8η σχοινιά (55μ): Μπροστά μας τοίχος που μοιάζει λίγο σαθρός. Εδώ κάποιος προβληματίζεται αν πρέπει να πάει δεξιά (που όμως καταλήγει σε αδιέξοδο) ή αριστερά  (όπου έχει καταρρίχηση και μετά μεγάλο εύκολο λούκι).  Τελικά, ο τοίχος ακριβώς μπροστά μας, φαινομενικά πιο δύσκολος δεν είναι σαθρός, είναι η σωστή διαδρομή και η πιο εύκολη λύση  (V-)

9η σχοινιά (60 μέτρα): Αρχή σε εύκολες πλάκες, συναντάμε διαμπερές με ιμάντες,  μετά ακολουθούμε την κόψη και πλάκες.(IV)

10η σχοινιά  (60μ): Σε πλάκες, χορτάρια , μικρό δίεδρο. Eύκολα (III/IV)   11η  σχοινιά (60μ) Πλάκες και χορτάρια οδηγούν σε δίεδρο περίπου 10μ (V-), Περπάτημα 5 λεπτά και φθάνουμε στην κορυφή.

Επιστροφή: Αν σταματήσουμε στην 5η σχοινιά, κατεβαίνουμε με 4 ραπέλ,  R5→R4, R4→R3, R3→ R2 και από το R2→ κάτω (κατευθείαν κάτω με ραπέλ 50-55 μέτρων χωρίς να περάσουμε από τις πρώτες δύο σχοινιές της διαδρομής). Αν κάνουμε την πλήρη διαδρομή, κατεβαίνουμε από το  κανονικό μονοπάτι της κορυφής.

Ανάπτυγμα:

1η σχοινιά: 40μ (2 πλακέτες στην αριστερή παραλλαγή)

2η σχοινιά: 40μ,

3η σχοινιά: 40μ,

4η σχοινιά: 40μ,

5η σχοινιά: 40μ,

6η σχοινιά: 45μ ενώ όλες οι σχοινιές που ακολουθούν είναι μεγάλες (περίπου 50-60 μ.). Συνολικά το ανάπτυγμα είναι περίπου 450 μ.

Παρατηρήσεις:  Πρόκειται για μία trad βουνίσια διαδρομή που όμως διαθέτει κανονικά ρελέ που επιτρέπουν την επιστροφή με ραπέλ (αν σταματήσουμε στην 5η σχοινιά) ή την υποχώρηση αν κάτι δεν πάει καλά. Η διαδρομή ασφαλίζεται  με φυσικές ασφάλειες και είναι ιδανική για σχοινοσυντροφιές που μπορούν να κάνουν περάσματα V βαθμού με καρυδάκια και θέλουν να σκαρφαλώσουν στο βουνό.

 

 

 

 

 

 

Written on by
artclimbing-gionainc-grΓκιώνα, Πυραμίδα, "Incognito", 4.8.2006 (Συντηρήθηκε το 2012) 450μ, V (ή 200μ V) Τζ.Μηλιάς, Α.Χαραλαμπάκη Απαραίτητα υλικά: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 10 σετάκια, μία σειρά καρυδάκια και μία σειρά μεσαία friends
Written on by
artclimbing-ginazou-grΓκιώνα, Πυραμίδα, "Ζουζού", 4.7.2003 240μ,  VIII-, A1 Τζ.Μηλιάς, Ηλ. Καζαής Απαραίτητα υλικά: 15 σετάκια  (μία σειρά καρυδάκια και 1 μεγάλο friend Camalot No 4 μπορεί να είναι χρήσιμα, όχι όμως απαραίτητα).
Written on by
artclimbing-gionker-grΓκιώνα, Πυραμίδα, "Το Κερασάκι", 25.9.1999 100μ, VII+, Α1 (ή VIII) Τζ.Μηλιάς, Γ.Καλογερόπουλος Απαραίτητα υλικά: 10 σετάκια, μία σειρά καρυδάκια
Written on by
artclimbing-gionchem-grΓκιώνα, Πυραμίδα, "Των Χημικών", 24.9.1994, 180μ, VIΙ/VII+, Τζ.Μηλιάς, Ν. Ντούρος Απαραίτητα υλικά: 12 σετάκια, μία σειρά καρυδάκια, μεσαία friends
Written on by
artclimbing-parnslilaia-grΠαρνασσός, Λιλαία, "Κόκκινη Στέγη". Ιστορικό: Το πεδίο πρώτοι επισκέφτηκαν οι Τζώρτζης Μηλιάς με το Νίκο Ντούρο το 2004, περίοδο που ξεκίνησαν τα έργα για την κατασκευή του MILIAS CAMPS VILLAGE κοντά στη Γραβιά, 5 χιλιόμετρα από το πεδίο. Στη συνέχεια ο Τζώρτζης Μηλιάς με μαθητές του της σχολής αναρρίχησης και κυρίως με τη βοήθεια του Δημήτρη Κόκκορη άνοιξαν και κάρφωσαν τις διαδρομές στο πεδίο Α και το πεδίο Β.  Στο πεδίο Α, λίγο αργότερα άνοιξαν νέες διαδρομές οι Τζ. Μηλιάς, Ν.Γρηγορόπουλος και Δ. Μαντζαβίνος ενώ στο πεδίο Γ οι Τζ. Μηλιάς, Δ. Τιτόπουλος, Ν. Γρηγορόπουλος και Δημήτρης Μαντζαβίνος.
Written on by
artclimbing-parn3pigs-grΠαρνασσός, Μπαρουτοσπηλιά, "Τα τρία Γουρουνάκια", 26/9/2010, 110μ, VI+, Τζ.Μηλιάς, Ν.Γρηγορόπουλος, Δ.Μαντζαβίνος  (συντηρήθηκε τον Απρίλιο του 2016) Εξοπλισμός: Δύο εξηντάρια σχοινιά, μία σειρά καρυδάκια και μία σειρά friends.
Written on by
το-πιλιέ-των-καραντίνερς“Το πιλιέ των καραντίνερς” Παρνασσός, Μπαρουτοσπηλιά, 1.11.2020 150μ, VII+ Τζώρτζης Μηλιάς, Στέλιος Σιβισίδης   Απαραίτητος εξοπλισμός: Δύο εξηντάρια σχοινιά (1/2) και 18 σετάκια (η διαδρομή είναι ασφαλισμένη πλήρως με πλακέτες) Κατάβαση από την ίδια τη διαδρομή με τρία ραπέλ (R3→R2, R2 →R1, R1→ κάτω)   Το όνομα της διαδρομής, προέκυψε από μία ιδέα της κόρης του Στέλιου Σιβισίδη, Μαρίας. Έτσι, μεταξύ αστείου και σοβαρού, η διαδρομή αφιερώνεται σε όσους χρειάστηκε να μπουν σε καραντίνα, εξ αιτίας του κορωνοϊού covid-19.   Πρόσβαση:     Κατευθυνόμενοι προς Γραβιά από τον δρόμο που περνάει από τα χωριά του Παρνασσού Αμφίκλεια, Πολύδροσο και Λιλαία, μετά τη Λιλαία και πριν ακριβώς την είσοδο στη Μαριολάτα, αριστερά μας βλέπουμε λιβάδια και πιο ψηλά χαρακτηριστική χαράδρα και χωματόδρομο που οδηγεί προς τα εκεί. Ακριβώς στην αρχή του χωματόδρομου, υπάρχει ταμπέλα που γράφει «προς Μπαρουτοσπηλιά». Στρίβουμε και ακολουθούμε το χωματόδρομο που αν και στενός δεν είναι κακός και κινούμενος κολλητά στην περίφραξη των κτημάτων στα δεξιά μας, καταλήγει...
Written on by
παρνασσός,-β-α-ορθοπλαγιά-μπαρουτοσπηλιάς,-οι-εξήντα-αποχρώσεις-του-γκρι           "Εξήντα αποχρώσεις του γκρι”, 230μ, VIII-, A1 Παρνασσός, βορειοανατολική ορθοπλαγιά Μπαρουτοσπηλιάς 28.10.2018  Τζώρτζης Μηλιάς, Νικόλας Αναστασόπουλος                    Εξοπλισμός: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 16 σετάκια, ιμάντες, μία σειρά καρυδάκια και μία σειρά μεσαία και μεγάλα friends Καμαλοτ 1,2,3,4 (το 4 όχι απαραίτητο αλλά βολικό στη 2η σχοινιά). Χρήσιμο ένα μακρύ σετάκι (κλέφτης) που διευκολύνει πολύ στα τεχνητά. Γενικά:           Πρόκειται για μία βουνήσια διαδρομή που ανοίχτηκε και καρφώθηκε από κάτω (1η, 2η, 5η και 6η σχοινιά) με εξαίρεση τις δύο σχοινιές με τα τεχνητά που καρφώθηκαν από πάνω (3η και 4η). Απαιτεί εμπειρία, δύναμη και τεχνική στα ασφαλισμένα μέτρα της ( VIII- ή 6c+) αλλά και ικανότητες για τοποθέτηση φυσικών ασφαλειών εκεί που δεν έχει πλακέτες, σε περάσματα μέχρι VI+. Είναι η απόλυτα πρώτη διαδρομή αυτής της ορθοπλαγιάς, στην οποία μέχρι σήμερα κανείς δεν είχε δοκιμάσει να αναρριχηθεί και έχει ύψος μεγαλύτερο των 200μ. Το όνομα της δηλώνει τις πολλές διαφορετικές μορφές του βράχου (που κατά βάση είναι γκρι),...
Written on by
παρνασσός,-μπαρουτοσπηλιά,-ο-μέγας-αλέξανδρος-και-η-ωραία-ελένη         Παρνασσός, Μπαρουτοσπηλιά           "Ο Μέγας Αλέξανδρος και η Ωραία Ελένη"       170μ, VIΙ (6b+), trad.       Τζώρτζης Μηλιάς, Γιώργος Κοροδήμος       27 Μαϊου 2017                     Γενικά Η διαδρομή “Ο Μέγας Αλέξανδρος και η ωραία Ελένη”, ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2016 και ολοκληρώθηκε το Μάϊο του 2017 από        τους Τζώρτζη Μηλιά που συχνά βρίσκεται στον Παρνασσό για δουλειά και διασκέδαση και τo Γιώργο Κοροδήμο, ορειβάτη, σκιέρ και          αναρριχητή από την Αράχοβα. Τα όνομα της διαδρομής παραπέμπει στη γυναίκα του Γιώργου που λέγεται Ελένη και στον τρίχρονο        γιο  του που λέγεται Αλέξανδρος. Είναι μία διαδρομή trad που κινείται σε εύκολο βουνίσιο πεδίο αλλά και σε ένα απαιτητικό όμορφο        δίεδρο εβδόμου βαθμού (6b+). Δεν είναι για αρχαρίους και απαιτεί εμπειρία και προσοχή. Η πρώτη επανάληψη της διαδρομής έγινε στις 21.7.2019 από τους...
Written on by
artclimbing-ergasia-gr-2  ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ,     ΜΑΡΙΟΛΑΤΑ     Πεδία:              Α.        “Νικόλας Γρηγορόπουλος”                          B.         “Μηλιόπαιδα”    Γ.         “Μπαρουτοσπηλιά”   Πρόσβαση:     Κατευθυνόμενοι προς Γραβιά από τον δρόμο που περνάει από τα χωριά του Παρνασσού Αμφίκλεια, Πολύδροσο και Λιλαία, μετά τη Λιλαία και πριν ακριβώς την είσοδο στη Μαριολάτα, αριστερά μας βλέπουμε λιβάδια και πιο ψηλά χαρακτηριστική χαράδρα και χωματόδρομο που οδηγεί προς τα εκεί. Ακριβώς στην αρχή του χωματόδρομου, υπάρχει ταμπέλα που γράφει «προς Μπαρουτοσπηλιά».  Στρίβουμε και ακολουθούμε το χωματόδρομο που αν και στενός δεν είναι κακός και κινούμενος κολλητά στην περίφραξη των κτημάτων στα δεξιά μας,  καταλήγει σε λιβαδάκι (500μ) όπου μπορούμε να παρκάρουμε και να κάνουμε μανούβρα. Αν θέλουμε, μπορούμε να αφήσουμε το αυτοκίνητο στην άσφαλτο και να περπατήσουμε από εκεί. Πηγαίνουμε μέχρι το τέλος του χωματόδρομου και στη συνέχεια, ακολουθούμε το καλογραμμένο μονοπάτι που οδηγεί προς την Μπαρουτοσπηλιά....
Written on by
artclimbing-ergosum-grΠάρνηθα, Αλογόπετρα, "Enitor Ergo Sum", 2/6/1996 120μ, VII/VII+ Τζ. Μηλιάς, Ντ. Δήμιζας. Απαραίτητα υλικά: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 12 σετάκια. Συντήρηση: Στις 5 Μαίου 2012, έγινε συντήρηση της  “Enitor ergo sum” από τους Τζ. Μηλιά και Ν. Γρηγορόπουλο με εξοπλισμό  που διέθεσε η ΕΟΟΑ. Προσανατολισμός: Ανατολικός. Η διαδρομή μετά τις 3 το μεσημέρι είναι στη σκιά.
Written on by
πάρνηθα,-lockdown“Lockdown”, 105μ, 6c Πάρνηθα, Αλογόπετρα   4.4.2021 Τζώρτζης Μηλιάς, Στέλιος Σιβισίδης   Γενικά: Λόγω covid-19, ο χειμώνας αυτός δεν είχε εξορμήσεις σε βουνά και χιονοδρομικά κέντρα, δεν είχε μαθήματα σκι, δεν είχε χειμερινά λούκια. Είχε όμως βράχια και άφθονο ελεύθερο χρόνο. Έτσι, ο Τζώρτζης Μηλιάς μαζί με τον παλιό του μαθητή από το σχολείο, Στέλιο Σιβισίδη, βρήκαν ευκαιρία και σε περίοδο lockdown άνοιξαν μία νέα διαδρομή πολλαπλών σχοινιών στην Αλογόπετρα, την οποία ασφάλισαν με “σπορ” τρόπο. Η νέα διαδρομή, κινείται ακριβώς δεξιά από τη διαδρομή “Δαήμων”, δεξιά και από τις προηγούμενες διαδρομές του Μηλιά “κατ΄οίκον εργασία” και “enitor ergo sum”, σε δίεδρο που περνάει από μία σπηλιά με αρνητικά κόκκινα βράχια (1η σxοινιά, 6c) για να συνεχίσει με εύκολη τραβέρσα σε γκρι βράχο με λίγα σαθρά μέχρι να ξαναμπει σε καλής ποιότητας όμορφο κόκκινο δίεδρο (2η σχοινιά, 6b). Η συνέχεια είναι σε πλάκα/κόψη σε γκρι βράχο (3η σχοινιά, 6a), σε πεδίο με μικρά κοφτερά πιασίματα....
Written on by
artclimbing-ergasia-grΠάρνηθα, Αλογόπετρα, "Κατ οίκον Εργασία", 18/11/1995 115μ,  VII Τζ.Μηλιάς, Ν. Ντούρος Απαραίτητα υλικά: Δύο εξηντάρια σχοινιά, 12 σετάκια, μία σειρά καρυδάκια και μία 2-3 μεσαία friends. Το 2012 ελέγχθηκαν οι ασφάλειες της διαδρομής και συντηρήθηκαν τα ρελέ. Προσανατολισμός: Ανατολικός. Η διαδρομή μετά τις 2 το μεσημέρι είναι στη σκιά.
Written on by
artclimbing-flabmeta-grΠάρνηθα, Κάτω Φλαμπούρι, "Μετά την δουλειά", 8/6/1999, 100μ, VI+/VII-, Τζ.Μηλιάς, Δ.Κάραλης Απαραίτητα υλικά: 12 σετάκια και μία σειρά καρυδάκια Συντηρήθηκε το 2012 από τους Τζ. Μηλιά και Στ. Σεραφετινίδου  
Written on by
artclimbing-parnsar-grΠάρνηθα, Πάνω Φλαμπούρι, "Των Σαραντάρηδων", 25/5/2002, 85μ, VII+, Τζ. Μηλιάς, Ν. Ντούρος Απαραίτητα υλικά: 15 σετάκια και 2-3 μεσαία friends
Written on by
artclimbing-penteli-grΠεντέλη, "Συμπληγάδες". Ιστορικό: Άνοιξη του 2000,  οι Τζώρτζης Μηλιάς και Διονύσης Μηνδρινός εντοπίζουν ψηλά στη Πεντέλη ένα παλιό εγκαταλελειμμένο λατομείο. Μία  όμορφη ανατολική θετική πλάκα τους εντυπωσιάζει ενώ τα σταλακτιτικά του βόρειου  δροσερού τοίχου και η συνεχής δυσκολία του νότιου κόκκινου τοίχου δίνουν στο πεδίο πλούσιες δυνατότητες. Το μέρος είναι απόκοσμο και απομονωμένο, υπέροχο για καλοκαιρινή, και όχι μόνο, αναρρίχηση. Το βαφτίζουνε Συμπληγάδες, λόγω της διαμόρφωσης του πεδίου με μικρές ορθοπλαγιές κυριολεκτικά παντού, μπροστά, πίσω και γύρω-γύρω και ξεκινάνε να το σκαρφαλώνουν και να το καρφώνουν. Ο βράχος είναι μάρμαρο με διαφορετική υφή και κρυστάλλωση στον κάθε τομέα. Το πεδίο βρίσκεται σε υψόμετρο σχεδόν 900μ, κάτι που το κάμει ιδιαίτερα δροσερό το καλοκαίρι.
Written on by
artclimbing-symi-gr                     Σύμη, Άι Γιώργης Δυσαλωτός Πρόσβαση: Η Σύμη είναι ένα νησί που ανήκει στα Δωδεκάννησα, κοντά στη Ρόδο. Μπορούμε να πάμε είτε κατ ευθείαν με πλοίο είτε με πλοίο ή αεροπλάνο μέσω Ρόδου ή μέσω Κω. Συνδέεται με πλοίο με την Κάλυμνο. Η παραλία του Άη Γιώργη βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού και έχει πρόσβαση μόνο από τη θάλασσα. Μπορεί κανείς να πάει με καραβάκι ή βάρκα από το Γυαλό ή το Πέδι και να γυρίσει το βράδυ ή να παραμείνει και να κάνει ελεύθερο κάμπινγκ. Η παραλία από τις 4μμ βρίσκεται στη σκιά λόγω της μεγάλης ορθοπλαγιάς (300-350μ). Το μέρος είναι πολύ εντυπωσιακό με βράχια σε όλες τις πλευρές: Στην πλευρά που κοιτάει βόρειοανατολικά υπάρχουν δύο διαδρομές των 70μ, στην πλευρά που κοιτάει νοτιοανατολικά 21 διαδρομές μεταξύ 20 και 70 μ ενώ στο μεγάλο τοίχο που κοιτάει καθαρά ανατολικά, έχει τις 2 μεγάλες διαδρομές του πεδίου (250μ η "Νιρέας" και 350μ η...
Written on by
artclimbing-simispor-gr             Σύμη, Άι Γιώργης Δυσαλωτός Πρόσβαση: Η Σύμη είναι ένα νησί που ανήκει στα Δωδεκάννησα, κοντά στη Ρόδο. Μπορούμε να πάμε είτε κατ ευθείαν με πλοίο είτε με πλοίο ή αεροπλάνο μέσω Ρόδου ή μέσω Κω. Συνδέεται με πλοίο με την Κάλυμνο. Η παραλία του Άη Γιώργη βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού και έχει πρόσβαση μόνο από τη θάλασσα.